Martin Scorsese, of “Marty” voor de vrienden, is inmiddels de tachtig gepasseerd, maar zijn regiehand is nog steeds even trefzeker als in de jaren zeventig. Hij is de absolute meester van de schuld, de boete en het rauwe straatleven. Hoewel velen hem direct associëren met maffiosi in Italiaanse pakken, bewijst zijn oeuvre dat hij van alle markten thuis is: van psychologische thrillers tot historische epossen die de duistere kant van de Amerikaanse geschiedenis blootleggen.
Hieronder vind je een overzicht van de tien meest indrukwekkende films van deze levende legende.
10. Shutter Island (2010)
In deze duistere psychologische thriller voert Scorsese ons mee naar een afgelegen eiland voor de kust van Massachusetts. Leonardo DiCaprio schittert als U.S. Marshal Teddy Daniels, die de mysterieuze verdwijning van een patiënte uit een psychiatrische inrichting onderzoekt. De sfeer is vanaf de eerste minuut beklemmend en paranoïde.
Wat begint als een klassiek mysterie, verandert al snel in een koortsdroom waarin de grens tussen realiteit en waanzin vervaagt. Scorsese gebruikt de setting van het eiland perfect om een gevoel van isolatie en dreiging op te roepen.
9. The Wolf of Wall Street (2013)
Als je denkt dat Scorsese alleen maar serieuze drama’s maakt, dan heb je Jordan Belfort nog niet ontmoet. Deze film is een drie uur durende adrenalinekick over hebzucht, drugs en de totale morele leegte van de beurshandel in de jaren negentig. DiCaprio is op zijn allerbest als de charismatische oplichter die zwemt in het geld.
De film is razendsnel gemonteerd en zit vol met gitzwarte humor. Het is bewonderenswaardig hoe een regisseur op die leeftijd nog zo’n energieke en provocerende film kan neerzetten. “The Wolf of Wall Street” laat prachtig zien hoe verleidelijk en destructief de “American Dream” kan zijn.
8. Killers of the Flower Moon (2023)
Met dit recente meesterwerk bewijst Scorsese dat hij nog steeds relevante verhalen te vertellen heeft. De film belicht een inktzwarte bladzijde uit de Amerikaanse geschiedenis: de systematische moorden op leden van de Osage Nation in Oklahoma nadat er olie op hun land was gevonden. Het is een epos over verraad, racisme en de banaliteit van het kwaad.
De samenwerking tussen Scorseses twee grootste muzen, Robert De Niro en Leonardo DiCaprio, zorgt voor een ijzingwekkende dynamiek. In plaats van een standaard “whodunnit”, kiest de regisseur voor een diepgaande karakterstudie van de daders en de slachtoffers.
7. Cape Fear (1991)
In deze remake van de klassieker uit 1962 transformeert Robert De Niro in de ultieme nachtmerrie: Max Cady. Als veroordeelde verkrachter die net vrij is, begint hij de advocaat te terroriseren die hem destijds niet goed genoeg zou hebben verdedigd. De dreiging die De Niro uitstraalt is bijna fysiek voelbaar.
Scorsese trekt in “Cape Fear” alle registers van het thrillergenre open. Van de onheilspellende muziek tot de barokke cinematografie; alles is erop gericht om de kijker een onbehaaglijk gevoel te geven. Het is een van zijn meest commerciële films, maar wel eentje die doordrenkt is van zijn typische thema’s over wraak en moreel verval.
6. The Departed (2006)
Het werd tijd dat Scorsese eindelijk die welverdiende Oscar voor beste regie won, en “The Departed” was de perfecte aanleiding. In de straten van Boston spelen een maffia-infiltrant bij de politie en een undercoveragent in de maffia een zenuwslopend kat-en-muisspel. Jack Nicholson is heerlijk op dreef als de excentrieke maffiabaas Frank Costello.
De film is een constante stroom van spanning, verraad en keiharde actie. De montage van Thelma Schoonmaker, Scorseses vaste editor, zorgt voor een ritme dat je geen moment rust gunt. Het is de ultieme “rat-movie” waarin niemand te vertrouwen is en iedereen uiteindelijk een prijs betaalt.
5. Casino (1995)
“Casino” wordt vaak gezien als het spirituele vervolg op “Goodfellas”, maar het is een heel ander beest. Deze film toont de opkomst en ondergang van de maffia in Las Vegas door de ogen van gokexpert Sam “Ace” Rothstein. De film is een visueel spektakel van neonlichten, glinsterende pakken en explosief geweld.
Joe Pesci speelt opnieuw een ongeleid projectiel, maar het is Sharon Stone die de show steelt als de getroebleerde Ginger. Scorsese brengt de mechaniek van Las Vegas prachtig in beeld: van de manier waarop geld geteld wordt tot de manier waarop mensen in de woestijn verdwijnen.
4. Raging Bull (1980)
Dit is niet zomaar een boksfilm; het is een bloederig gedicht over zelfvernietiging. Scorsese koos ervoor om het levensverhaal van Jake LaMotta in prachtig zwart-wit te filmen, wat de film een tijdloze en rauwe kwaliteit geeft. Robert De Niro leverde hier een van de meest legendarische acteerprestaties ooit door fysiek volledig te transformeren.
De gevechten in de ring zijn gefilmd als opera’s van geweld, maar de echte strijd vindt buiten de ring plaats. LaMotta’s jaloezie en woede drijven iedereen van hem weg, inclusief zijn broer (een jonge Joe Pesci).
3. The Irishman (2019)
In “The Irishman” kijkt Scorsese met een weemoedige blik terug op het maffiagenre dat hij zelf groot heeft gemaakt. Deze drieënhalf uur durende film vertelt het verhaal van Frank Sheeran, een huurmoordenaar die terugblikt op zijn leven en zijn betrokkenheid bij de verdwijning van vakbondsleider Jimmy Hoffa. Het is een film over loyaliteit, ouderdom en de uiteindelijke eenzaamheid van een gewelddadig leven.
De hereniging tussen Robert De Niro, Joe Pesci en Al Pacino is een historisch moment voor de filmwereld. Ondanks het gebruik van digitale verjongingstechnieken, is het vooral de ingetogenheid en de melancholie die deze film zo krachtig maken.
2. Taxi Driver (1976)
“You talkin’ to me?” Deze zin alleen al is genoeg om deze film in het collectieve geheugen te griffen. “Taxi Driver” is een broeierig portret van een eenzame Vietnamveteraan, Travis Bickle, die langzaam krankzinnig wordt in het vuile New York van de jaren zeventig. Het is een film over vervreemding en de behoefte om “het vuil van de straten te wassen”.
Robert De Niro is angstaanjagend geloofwaardig als de tikkende tijdbom Bickle. De film voelt aan als een koortsige nachtmerrie, ondersteund door de jazzy en onheilspellende soundtrack van Bernard Herrmann. Het blijft een van de meest invloedrijke karakterstudies uit de filmgeschiedenis.
1. Goodfellas (1990)
Als je iemand moet uitleggen waarom Martin Scorsese een genie is, zet dan “Goodfellas” op. Vanaf de eerste legendarische openingszin — “As far back as I can remember, I alway wanted to be a gangster” — word je meegesleurd in de wereld van de maffia. Het is een wervelwind van muziek, stijl, humor en plotseling geweld.
De film is technisch perfect, met de beroemde “long take” door de Copacabana als absoluut hoogtepunt. Ray Liotta, Joe Pesci en Robert De Niro vormen de kern van een verhaal dat de maffia niet romantiseert, maar wel laat zien waarom het zo verleidelijk was.
“Het oeuvre van Scorsese is een reis door de menselijke ziel, van de diepste dalen tot de hoogste toppen van ambitie.”
