Top 10 Vreemde plekken op aarde (die buitenaards lijken!)

Wij mensen staan al eeuwenlang versteld van de wonderen van Moeder Natuur. Van de piramides tot de Grand Canyon: we reizen de hele wereld af om ons te vergapen aan bijzondere fenomenen.

Maar naast de bekende trekpleisters zijn er ook plekken die zó bizar zijn, dat ze bijna buitenaards lijken. Van een rivier die zo heet is dat je er levend in kookt tot een meer dat letterlijk lichtgeeft in het donker. Dit zijn 10 van de vreemdste plekken op onze planeet die je (misschien) nog niet kende.

10. Shanay-timpishka: De Kokende Rivier (Peru)

Het klinkt als een mythe: een rivier midden in de Amazone die zo heet is, dat dieren die erin vallen direct levend worden gekookt. Lange tijd dachten westerse wetenschappers dat dit onmogelijk was, omdat er geen vulkanen in de buurt zijn.

Maar de rivier bestaat echt. De lokale bevolking noemt hem Shanay-timpishka (“gekookt met de hitte van de zon”). Het water kan temperaturen bereiken van bijna 100 graden Celsius! De oorzaak is waarschijnlijk geothermische warmte die via breuklijnen diep uit de aarde omhoogkomt. Je kunt deze dodelijke, maar fascinerende plek bezoeken; het ligt op ongeveer drie uur rijden (en een stuk varen) van de stad Pucallpa.

9. Movile Cave: De Giftige Grot (Roemenië)

In 1986 stuitte men tijdens werkzaamheden in Roemenië op een grot die al 5,5 miljoen jaar volledig was afgesloten van de buitenwereld. De lucht in de grot is giftig voor mensen (vol met zwaveldioxide en waterstofsulfide) en er is nauwelijks zuurstof.

Toch leeft er van alles! Biologen vonden er een compleet ecosysteem met tientallen diersoorten die nergens anders op aarde voorkomen, zoals unieke spinnen, waterscorpioenen en bloedzuigers. Ze hebben geen zonlicht of zuurstof nodig, maar leven van bacteriën die gassen omzetten in energie. Een letterlijk ondergrondse alien-wereld.

8. The Petrifying Well: De Put die alles versteent (Engeland)

In het Engelse Knaresborough vind je een waterval die zo uit een sprookje (of horrorfilm) lijkt te komen. Alles wat je in het water hangt – van teddyberen tot fietsen – verandert binnen enkele maanden in steen.

Vroeger dacht men dat de put vervloekt was door een heks. De wetenschappelijke verklaring is iets minder magisch, maar net zo bijzonder: het water bevat een extreem hoge concentratie mineralen. Hierdoor vormt zich razendsnel een harde korst om voorwerpen heen, vergelijkbaar met hoe stalactieten in grotten ontstaan, maar dan in fast forward.

7. Het Karatsjajmeer: Het dodelijkste meer ter wereld (Rusland)

Vergeet Tsjernobyl: dit is waarschijnlijk de meest vervuilde plek op aarde. In de Koude Oorlog gebruikte de Sovjet-Unie dit meer als dumpplaats voor radioactief afval van de nabijgelegen Mayak-kernfabriek.

In de jaren ’90 was de straling hier zó hoog, dat je na een uurtje zonnen aan de oever een dodelijke dosis had opgelopen. Inmiddels is het meer grotendeels gedempt met betonblokken om te voorkomen dat radioactief stof wegwaait, maar het gebied blijft extreem gevaarlijk en verboden terrein.

6. Grüner See: Het park dat onder water verdwijnt (Oostenrijk)

In de winter is de Grüner See in Oostenrijk een ondiep meertje in een prachtig wandelpark. Je kunt er gewoon op bankjes zitten en over de paden lopen. Maar zodra de lente begint en de sneeuw op de bergen smelt, gebeurt er iets magisch.

Het smeltwater stroomt het dal in en het meer stijgt metershoog (soms wel tot 12 meter diep). Het hele park verdwijnt onder water. Tot 2016 mochten duikers hier zwemmen tussen de bankjes, bomen en bruggetjes – een surrealistisch gezicht. Helaas is duiken inmiddels verboden om de kwetsbare natuur te beschermen, maar het blijft een uniek schouwspel.

5. Bialbero di Casorzo: De Dubbele Boom (Italië)

Bomen die op elkaar groeien, dat zie je wel vaker. Maar meestal is de bovenste boom klein en zwak. In Italië staat echter een uniek exemplaar: een volledige kersenboom die bovenop een volledige moerbeiboom groeit.

Beide bomen zijn gezond en volgroeid. Waarschijnlijk heeft een vogel ooit een kersenpit in de kroon van de moerbei laten vallen, waarna de wortels door de stam van de gastheer naar beneden zijn gegroeid om de grond te bereiken. Een knap staaltje teamwork van de natuur.

4. Catatumbo: De Eeuwige Storm (Venezuela)

Boven het meer van Maracaibo in Venezuela vindt een lichtshow plaats waar geen vuurwerk tegenop kan. Gemiddeld 260 dagen per jaar, tot wel 10 uur per nacht, wordt de lucht hier verlicht door bliksem.

Dit fenomeen wordt veroorzaakt door de unieke geografie: warme winden botsen tegen de bergen, wat zorgt voor perfecte onweerscondities. De stormen zijn zo constant en fel dat ze vroeger door zeelieden werden gebruikt als vuurtoren om te navigeren. Het is de plek met de meeste blikseminslagen ter wereld.

3. Lake Hillier: Het Roze Meer (Australië)

Als je over dit meer in Australië vliegt, denk je dat iemand een enorme emmer aardbeienmilkshake heeft omgegooid. Lake Hillier is kauwgombal-roze.

En nee, het is geen optische illusie door lichtinval. Als je een glas vult met het water, blijft het roze. Wetenschappers denken dat de kleur komt door specifieke micro-algen en bacteriën die goed gedijen in het extreem zoute water. In tegenstelling tot veel andere plekken in deze lijst, is het water hier (waarschijnlijk) niet gevaarlijk om in te zwemmen, al is het meer moeilijk bereikbaar.

2. Ringing Rocks: De Zingende Stenen (VS)

In Pennsylvania ligt een veld vol rotsblokken die er op het eerste gezicht normaal uitzien. Maar als je er met een hamer op slaat, klinken ze niet als steen (“tok”), maar als een holle metalen bel (“boing!”).

Nog vreemder: niet alle stenen doen het, en als je een ‘zingende’ steen weghaalt uit het veld, verliest hij vaak zijn klank. Geologen breken zich er al jaren het hoofd over. Waarschijnlijk heeft het te maken met de interne spanning in het gesteente, maar het exacte mechanisme blijft een raadsel.

1. Kawah Ijen: De Blauwe Vulkaan (Indonesië)

Op nummer 1 staat een plek die rechtstreeks uit een sciencefictionfilm lijkt te komen. De Kawah Ijen vulkaan op Java spuwt `s nachts geen oranje lava, maar elektrisch blauw vuur.

Technisch gezien is het geen lava, maar zwavelgas dat onder hoge druk en temperatuur uit de vulkaan ontsnapt en ontbrandt zodra het in contact komt met zuurstof. Dit zorgt voor vlammen tot wel 5 meter hoog. Het vloeibare, brandende zwavel stroomt vervolgens als blauwe “lava” de berg af. Overdag zie je dit niet, maar in het donker is het een spectaculair (en giftig) schouwspel.