10 Bizarre Mythische Dieren die Toch Écht Bestaan!

Geloof je dat dit allemaal stuk voor stuk echte dieren zijn? Of vermoed je dat er een of twee nep-dieren tussen zitten? Verzinsels van onze creatieve gedachten, gefotoshopte beelden of mythische wezens die alleen in onze dromen voorkomen?

Dan heb je het fout. Zoals de titel al suggereert, bestaan deze bizarre wezens echt. Sommigen zijn uiterst zeldzaam, anderen leven in de diepste krochten van de oceaan, maar ze delen allemaal één kenmerk: ze lijken rechtstreeks uit een fantasiefilm te zijn weggelopen. Hieronder lees je meer over deze tien wonderlijke bewoners van onze aarde, gecontroleerd en bijgewerkt naar de feiten van 2025.

10. Riemvissen

Riemvissen, ook wel bekend als de “oarfish”, zijn gigantische en enorm lange vissen die voorkomen in de gematigde tot tropische oceanen. Ondanks hun enorme formaat worden ze zelden levend gezien. De langste soort, de “reuze riemvis” (Regalecus glesne), is de langste gewervelde vis ter wereld. Ze kunnen een lengte van wel 11 meter bereiken.

We weten vooral van hun bestaan doordat ze af en toe aanspoelen na zware stormen. De vis leeft normaal gesproken op grote diepte, maar komt naar het oppervlak wanneer hij gewond of ziek is. Vermoedelijk liggen deze waarnemingen aan de basis van oude legendes over “zeemonsters” en grote zeeslangen. Overigens is deze vis volgens kenners totaal niet lekker om te eten; het vlees schijnt een nogal gelatineachtige structuur te hebben.

9. Muskusherten

Herten staan meestal bekend als zachte en schattige dieren, maar het muskushert heeft een opvallend kenmerk: “slagtanden”. Deze relatief kleine herten leven voornamelijk in de bergachtige en dichtbeboste gebieden van Zuid-Azië, zoals de Himalaya.

Hoewel ze er door hun tanden misschien vervaarlijk uitzien, gebruiken ze deze niet voor de jacht. De slagtanden worden door mannetjes gebruikt om indruk te maken op vrouwtjes en om te vechten met rivalen tijdens de paartijd. Een tijdlang werd gedacht dat bepaalde ondersoorten waren uitgestorven, maar recente waarnemingen hebben bevestigd dat deze “vampierhertjes” nog steeds rondlopen in de afgelegen wildernis van Afghanistan en India.

8. Narwallen

De Narwal (Monodon monoceros) is een lid van de walvisfamilie en is wereldberoemd om zijn lange, spiraalvormige slagtand die uit zijn bovenkaak steekt. Hij wordt niet voor niets de “eenhoorn van de oceanen” genoemd. Deze dieren leven in de ijskoude Arctische wateren rond Canada, Groenland en Rusland.

De slagtand is in feite een lange tand die wel drie meter lang kan worden. In 2025 weten we dankzij modern onderzoek dat deze tand vol zenuwuiteinden zit, waardoor de narwal veranderingen in de temperatuur en het zoutgehalte van het water kan waarnemen. Hoewel ze wel 50 jaar oud kunnen worden, blijven ze een kwetsbare soort door de opwarming van de aarde en illegale jacht.

7. Saiga

De Saiga is een antilopesoort met een zeer opvallende, miereneter-achtige neus. Deze flexibele en enorme neusholte dient als een natuurlijk filtersysteem: in de zomer houdt het stof tegen en in de winter warmt het de ijskoude lucht op voordat deze de longen bereikt.

Het verhaal van de Saiga is er een van uitersten. Enkele jaren geleden werd de populatie gedecimeerd door een mysterieuze bacterie, maar anno 2025 is er sprake van een “spectaculair herstel”. Dankzij strikte bescherming in Kazachstan is de populatie gegroeid van slechts enkele tienduizenden naar meer dan twee miljoen exemplaren. Het is een van de grootste successen op het gebied van natuurbescherming in deze eeuw.

6. Kolossale inktvis

De Kolossale inktvis (Mesonychoteuthis hamiltoni) is qua gewicht de grootste inktvissoort die we kennen. Biologen schatten dat deze diepzeereuzen wel 12 tot 14 meter lang kunnen worden en zo een 750 kilogram kunnen wegen. Ze leven in de ijskoude wateren rond Antarctica.

Opmerkelijk is dat dit enorme dier een zeer trage stofwisseling heeft. Ze jagen niet actief, maar drijven rond en grijpen prooien die toevallig langs zwemmen. De eerste tastbare bewijzen van hun bestaan waren enorme armen die werden gevonden in de maag van een potvis, hun enige natuurlijke vijand.

5. Glaucus Atlanticus

De “Glaucus Atlanticus” is een drijvende zee-naaktslak met een prachtige donkerblauwe kleur. Hij staat ook wel bekend als de “blauwe draak”. Deze slak drijft ondersteboven aan het wateroppervlak en maakt gebruik van de wind en oceaanstromingen om zich te verplaatsen.

Ondanks zijn kleine formaat en sierlijke uiterlijk is het een gevaarlijk roofdier. Hij voedt zich met giftige wezens zoals het Portugees oorlogsschip. De slak slaat het gif van zijn prooi op in zijn eigen tentakels om zich te verdedigen tegen aanvallers. Een steek van deze kleine draak is voor een mens dan ook uiterst pijnlijk.

4. Okapi

De Okapi lijkt een vreemde mix tussen een zebra en een giraffe. Hoewel zijn gestreepte poten aan een zebra doen denken, is hij de enige nog levende verwant van de giraffe. De Okapi komt uitsluitend voor in de dichte oerwouden van de Democratische Republiek Congo.

Hun unieke vachtpatroon dient als uitstekende camouflage in de schaduwrijke jungle. De Okapi heeft bovendien een zeer lange, blauwe tong waarmee hij bladeren van de bomen rritst, precies zoals zijn grote neef op de savanne. Helaas wordt deze schuwe “bosgiraffe” ernstig bedreigd door habitatverlies en burgeroorlogen in de regio.

3. Kraagparadijsvogel

Paradijsvogels staan bekend om hun prachtige verenkleed, maar de kraagparadijsvogel spant de kroon. Tijdens zijn paringsdans zet het mannetje zijn zwarte kraag en felblauwe borstveren zo ver uit dat zijn hele lichaam verandert in een soort “psychedelisch masker”.

In deze stand ziet hij er voor ons bijna buitenaards uit: een zwarte ovaal met twee felblauwe “ogen”. De vogel maakt ritmische sprongetjes om het vrouwtje te overtuigen van zijn kwaliteiten. Wetenschappers hebben ontdekt dat de zwarte veren van deze vogel tot de zwartste materialen in de natuur behoren; ze absorberen bijna 100% van het licht.

https://www.youtube.com/watch?v=XWjx6o0fCiM

2. De Bergduivel

De Bergduivel (Moloch horridus) is een hagedis uit de woestijnen van Australië. Hoewel hij er met zijn dikke pantser en grote stekels angstaanjagend uitziet, is hij slechts 10 centimeter lang en volkomen ongevaarlijk voor de mens. Hij voedt zich uitsluitend met mieren.

Een van zijn meest fascinerende eigenschappen is zijn vermogen om water te drinken via zijn huid. Door capillaire werking wordt vocht tussen zijn schubben naar zijn mond getransporteerd. Zo kan hij overleven in gebieden waar bijna nooit regen valt.

1. Japanse reuzenkrab

De Japanse reuzenkrab (Macrocheira kaempferi) is de grootste geleedpotige op aarde. De spanwijdte van zijn poten kan wel 3,8 meter bedragen. Hoewel hij eruitziet als een wezen uit een nachtmerrie, zijn het in werkelijkheid rustige “alleseters” die zich traag over de zeebodem bewegen.

Ze worden vooral gevonden op dieptes van 300 meter in de wateren rond Japan. Deze krabben kunnen zeer oud worden; wetenschappers vermoeden dat ze een leeftijd van wel 100 jaar kunnen bereiken. Ondanks hun intimiderende uiterlijk zijn ze voor duikers ongevaarlijk, mits ze met rust worden gelaten.